|
|
ég sá þig, ó ástin mín, fyrst. |
|
|
Þú settist hjá mér í sandinn, |
|
|
þá var sungið, faðmað og kysst. |
|
|
Þá var drukkið, dansað og kysst. |
|
|
|
| |
Aldrei gleymast mér augun þín svörtu |
|
| |
og aldrei slógu tvö glaðari hjörtu. |
|
|
|
|
Hve áhyggju laus og alsæll |
|
|
|
og oft hef ég elskað síðan, |
|
|
en aldrei jafn heitt eins og þá. |
|
|
Aldrei jafn eldheitt sem þá. |
|
|
|
| |
Ævilangt hefði ég helst viljað sofa |
|
| |
við hlið þér í dálitlum svertingja kofa. |
|
|