| Gott átt þú hrísla á grænum bala |
|
|
glöðum að hlýða lækjarnið. |
|
|
Það megið saman aldur ala |
|
|
unnast og sjást og talast við. |
|
|
Það slítur aldrei ykkar fundi, |
|
|
indæl þig svæfa ljóðin hans. |
|
|
Vekja þig æ af blíðum blundi |
|
|
brennandi kossar unnustans. |
|
|
|
Svo þegar hnígur sól til fjalla |
|
|
sveigir þú niður limarnar |
|
|
og lætur á kvöldin laufblöð falla |
|
|
í lækinn honum til ununar. |
|
|
Hvíslar þá lækjar bláa buna |
|
|
og blossandi kyssir laufið þitt. |
|
|
"Þig skal ég ætíð, ætíð muna |
|
|
ástríka, blíða hjartað mitt." |
|